Είναι κάτι τιτανόπαιδα...

Άλλως η ασθένεια των κινηματογραφικών αιθουσών. Πήγα να δω τους Immortals στο Mall. Στα σινεμά δεν πηγαίνουν μόνο συνηθισμένοι μεγαλομανείς σαν και του λόγου μου που θα φάνε το ποπκορν τους ήσυχα για δυό ώρες. Πηγαίνουν και πλάσματα που τους αξίζει να τους βγάζουν τα νύχια με την τανάλια και να τους κάνουν το βασανιστήριο της βελόνας στην ουρήθρα. 

Καταρχάς άδικα το γράφω τούτο το ποστ διότι εκείνοι δε θα το διαβάσουν ποτέ. Είτε δεν ξέρουν να διαβάζουν, είτε μόνο το "Γκανιάν" ενδιαφέρονται να μελετήσουν και το "1-2-Χ". Στο "ιντερνε" μπαίνουν μόνο να δουν τα αποτελέσματα των αγώνων.

Πας να δεις μιαν ταινία που να μείνουν μαύρα, κάθε 10 μήνες. Δίνεις το δεκαευράκι σου και πας μέσα στην αίθουσα. Εκεί δεν έχει σημασία που θα επιλέξεις να καθίσεις διότι είναι μαθηματικά αποδεδειγμένο ότι κάποια παρέα με μαντράχαλους που ήρθαν από το χωριό τους ή  ανήλικα κοριτσάκια που τα άφησε ο μπαμπάς με το Μερσεντές του θα έρθουν να κάτσουν στην ακτίνα ακοής σου ή ακόμη χειρότερο στην ακτίνα όρασής σου. Τα κοριτσάκια θα τρώνε τσιπς και θα μιλάνε στο κινητό με τη φιλενάδα τους, την  κρίσιμη στιγμή που ο Δίας κάνει την κίνηση-ματ για να σώσει τους άλλους θεούς από τους Τιτάνες, ενώ οι μαντράχαλοι θα παίζαν το πουλί τους αν ήταν δυνατό πίσω σου και κάνουν γνωστή στην αίθουσα όλη, μεγαλόφωνα, την κριτική τους για την ταινία. 

Εδώ να πω ότι τρέφω τεράστιο σεβασμό για τη βιομηχανία πορνό. Εξημερώνουν τα ήθη και καταπραΰνουν τα πάθη. Μακάρι να υπήρχε πληθώρα πορνοdvd με μαύρους νάνους και καλόγριες βαμπίρ εκεί στο χωριό των πιο πάνω μαντράχαλων. Ή καλύτερα, να υπήρχε κυβερνητική επιχορήγηση ενοικίασης πορνοταινιών. Θα έπιανε ο παρέας τον παρέα τηλέφωνο "ρε μαλάκα πάμε χώρα να ουμε σινεμά; ενναν τζε τζείνες οι τσάππες" "όι ρε εννα δω το Ο νάνος και οι επτα χιονάτες που ενοικίασα πόψε". Αφού πάν και μαλακίζονται στο σινεμά, δέν έμεναν σπίτι τους να το κάνουν που είναι και πιο ήσυχα;

Πήγα να δω το Avatar. Τότε. Πίσω μου κατσαν τρεις αμπάλατοι. ο ένας έλεγε συνέχεια "μανταμπον τουτο;" Έβλεπε το δέντρο των ψυχών, "ου! μανταμπον τουτο;", Έβλεπε το Toruk το μεγάλο πουλί, πάλε το ίδιο "μανταμπον τούτο;" Σπάσμα ρε θκιάολε να του πεις, φκάλε ζίλικουρτι να δουμε την ταινία τζε μετά ρωτούμε τον Κάμερον.

Σας το λέω αυτοί είναι που εκαταστρέψαν την Κύπρο. Ούτε οι πραξικοπηματίες, ούτε οι χουντικοί, ούτε οι αριστεροί. Εν τούτοι που πηγαίνουν σινεμά και σπάζουν τα νεύρα μας εμάς των νορμάλ ανθρώπων. Σκεφτείτε πόση δουλειά θα είχαν τα σινεμά αν δεν υπήρχαν αυτοί. Σκεφτείτε πόσο ήρεμοι θα έβγαιναν οι θεατές στο τέλος κάθε παράστασης. Δε θα εξασκούσαν οικογενειακή βία μετά στο σπίτι τους με αποτέλεσμα να το ρίξουν τα παιδιά τους στα ναρκωτικά και η γυναίκα τους στο ουίσκυ και αντίστροφα.

Μιλούσαν στο κινητό κατά την ώρα της παράστασης

Αλλά αυτοί δεν καταλαβαίνουν από παρατηρήσεις και από σσσσσσ!! Αυτοί κανονικά θέλουν ένα μάγκα να σηκωστεί πάνω ήσυχα ήσυχα, να ανεβεί τα σκαλιά αργά αργά όπως τον Κλιντ Ιστγουντ, να πάει κοντά τους, να φκάλει το σουηδικό το κλειδί και να αρχίσει να τους κάμνει ότι ο Διας στους Τιτάνες. Αποκολλήσεις των ζωτικών οργάνων, ακρωτηριασμούς και συνθλίψεις των οστών. "Εννα ξανανοίξεις το στόμα σου; Μπαμ! Κτιτζιό του λάκκου εννα ξαναπατήσεις στο σινεμά; Φραλπ!" Ούτε να συζητήσεις μαζί τους, η διαλογική συζήτηση σε κατεβάζει στο επίπεδό τους. Με τη μάτσα στο δεξί ημισφαίριο.

Να τον παίρνουν στης πρώτες βοήθειες και να ρωτά ο γιατρός γιατί τράκαρε με κατερπιλλαρ, να του λένε ότι ενοχλούσε στο σινεμά και αυτός να τον αφήνει στο φορείο με τις ώρες και να του ρίχνει άλας στις πληγές από πάνω.  

Η ταινία καλή ήταν αλλά ποιος ήταν ο θεός που τιμώρησε ο Δίας;

Είναι κάτι τιτανόπαιδα...

Μια λύση είναι να τραβιέσαι γρήγορα

Ναι να τραβιέσαι, ανέξοδο και σύμφωνα με έγκριτους κύκλους εκεί στο μπούκικο της γειτονιάς, με επιτυχία κατά 99%. Αλλά αυτό το 99% μόνο 30% πιθανότητα έχει να είναι σωστό. Αλλά επιμένω, είναι καιρός να τεκνοποιείς; αλήθεια τώρα. Οι νέοι της κύπρου διαμαρτύρονται για την ανεργία που μαστίζει το νησί και δεν τους επιτρέπει να βρουνε δουλειά να εργαστούν για να ζήσουν. Τόσες χιλιάδες έφαγαν οι γονείς τους να τους σπουδάσουν. Δίκαιο το παράπονό τους δε νομίζετε; Ας κάνουμε ακόμα ένα γκρουπ στο Φεισμπουκ.

Αν ειναι οι ίδιοι νεοι που α)δεν ξέρουν και β)δεν ενδιαφέρονται πλέον αν γιορτάζουμε την μουστάκα του Αυξεντίου ή του Κολοκοτρώνη την 1η Απριλίου, αν είναι οι ίδιοι που δεν τελειώνουν το σχολείο ή το τελειώνουν με μέσο όρο στη βάση, που πατώνουν σε ευρωπαϊκούς διαγωνισμούς, τότε αυτό δε λέγεται  ανεργία αλλά απλά φυσική εξέλιξη των πραγμάτων. Έχω μια εταιρία που την έστησα με κόπο, μόχθο και πισώπλατα μαχαιρώματα και θα εμπιστευτώ το μέλλον της σε κάποιον μέχρι πρότινος μαλλουρόσιηλλο που δεν έμαθε ποτέ πως γράφονται σωστά δισύλλαβες λέξεις και ακουστά έχει την ευγένεια και τους καλούς τρόπους; Εσιη αγγούρι ρε καραγκιόζη! 


Γνώμη μου είναι, άμα είναι προσλάβουν κάποιον και καλά απόφοιτο πανεπιστημίου να ρωτάνε τους υποψηφίους, "Κατά τη διάρκεια των σπουδών σας, πόσες φίζες και σινιά με φαί έστειλε σας η μάμα σας με το αεροπλάνο; 5; 10; 15;" Αν απαντήσουν οποιοδήποτε αριθμό τότε να κόβωνται για λόγους αδυναμίας να πάρουν πρωτοβουλίες και οξείου μαμοθρεφτισμού. Αν απαντήσουν "ούτε μια" να κόβωνται ούτως ή άλλως, γιατί το τελευταίο που θα ήθελε μια εταιρία είναι να 'ναι και ψεύτες από πάνω. Μαμάκηδες ΚΑΙ ψεύτες; 

Αν ο κύπριος νέος που πιάνει απαλλαγή από το στρατό εξαιτίας, υποτιθέμενης σχιζοφρένειας, ομοφυλοφιλίας ή ιογενούς πιτυρίδας, πάει και κλαψουρίζει έξω από τα Υπουργεία ότι ειναι άνεργος, τότε λυπάμαι ας τον στείλει φορτωτική η μάμα του στη Ρουμανία να  μαζεύει σανό, άκουσα έχει έλλειψη εκεί πέρα. Oι Ρουμάνοι όλοι ήρθαν εδώ κάτω και μου φαίνονται πιο νούσιμοι και παραγωγικοί ακόμα και μετά τις συνηθισμένες 14 μπύρες ημερησίως. 

Αν ο κανακάρης μου γυρίζει τες νύκτες και γράφει με σπρέυ βρισιές στους τοίχους χωρίς να αντιλαμβάνεται ότι σε δυο μέρες κάποιος άλλος αμπάλατος θα του τα σβήσει από πάνω με συνθήματα και με ταμπούρλα βλακείες τότε καλύτερα τα λεφτά που φύλαγα για τις σπουδές του να τα δώσω για τη στήριξη των ανύπαντρων μητέρων και για την ανάπτυξη τελευταίας τεχνολογίας μοτορακιών σούβλας και φουκούδων.

BTW τι γίνονται τα καμπαρέ μας;  Θα κλείσουν όλα;  Ωιμέ!

Αφού ο κανακάρης μου το σαββατοκυρίακο στο γήπεδο πάει να ρίξει πέτρες σε όποιον δεν του γυαλίσει και να εκτονωθεί επειδή τον μεγάλωσα προβληματικό, το Πάσχα έχει μανία σαν σεληνιασμένος πίθηκος να ανάβει κροτίδες και λαμπρατζιές σε κάθε δεύτερη γειτονιά και τα βράδια κρατά τον τενεκέ που του αγόρασα και κάνει κόντρες εκεί στο Δάλι, τότε, αυτό ειναι ένδειξη σε μένα ότι δεν πρέπει να ρίχνω ευθύνες σε καμμιά κυβέρνηση ότι δε θα μπορεί να δημιουργήσει θέσεις εργασίας και πως οι αλλοδαποί πήρανε τις τελευταίες που απέμειναν. Οι αλλοδαποί είναι πυρηνικοί επιστήμονες σε σύγκριση με τους δικούς μας.

Γι αυτό σας λέω παιδάκια, αγοράστε σκαμνάκι απ αυτά που διπλώνουν για τις πολλές ώρες αναμονής στα Επαρχιακά Γραφεία Εργασίας. Σύντομα και αν μου κάνει κέφι θα αναφερθώ στο νέο επάγγελμα που γνωρίζει άνθηση στην Κύπρο και ονειρεύονται πολλοί νέοι μας να ακολουθήσουν.

Μια λύση είναι να τραβιέσαι γρήγορα

H γιαγιά στη στράτα, με τη City στη μασχάλη φερνει take away

Πρώτο, κάτι που με βασανίζει εδώ και χρόνια. Ας πούμε είναι κάτι σαν τα επτάρια που γέμισαν τα μπλογκς τελευταία. Λοιπόν. Οι γέροι που περπατάνε αντί στο πεζοδρόμιο, στο δρόμο. Ναι. Μη μου πείτε δεν τους προσέξατε. Όχι να διασταυρώνουν, να πηγαίνουν κατά μήκος του! Οδηγάς ωραία και καλά το σχεδόν ακατάλληλο τετράτροχο καρκαντά σου και τσουπ βλέπεις απέναντί σου μια καμπουρωμένη φιγούρα να επιμένει να μην ανεβαίνει το πεζοδρόμιο αλλά να έρχεται προς εσένα στην άκρη του δρόμου. 

Go die somewhere else κυρά μου

Έν έπαιξα πουρούδες; Έν έκαμα σλάλομ; Έν έκαμα εκφοβισμούς κεντράροντας το ακριβώς πάνω τους; Ατού ο γαβρίλης ατάραχοι να σε πλησιάζουν. Φυσικά υπάρχει εξήγηση. Σου λέει ο σοφός ξεμωραμένος "ο δρόμος είναι πλατύς και επίπεδος δεν κινδυνεύω να πέσω κάτω να σπάσω το γοφό μου". Ενώ το ύπουλο πεζοδρόμιο είναι στενό, έχει ανωμαλίες, μπορεί να χάσει την ισορροπία του εκεί στην άκρη του και να γύρει ο παππούς κάτω και μετά σάστα τζε εγύρασιν, θα τον μετρούν οι εργολάβοι μετά.  Τώρα που δόθηκε η εξήγηση μπορούμε όλοι να ησυχάσουμε και να γύρουμε πίσω.


Εκείνο το διαφημιστικό έντυπο με τάσεις "είμαστε οι γνώστες όλων όσων πρέπει να ξέρεις που να πηγαίνεις, που να τρως κ πόσα να δίνεις", η City ντε, πρέπει να είχε πατέρα το Time Out και τατά το ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ένα πράμα. Αλλά έναν τατά που τσιλιμπούρδιζε με τη μαμά της City πίσω από την πλάτη του παπά της που μάλλον πήγαινε στις φάσσες τότε. Είναι εκείνο το αίσχος με τη Ρούλα Γεωργιάδου που διαβάζουμε τη σόκιν "ιστορία-ανέκδοτο" της βδομάδας με το υποτιθέμενο γράμμα κάποιου που καλαμαρίζει ακατάσχετα και μετά τη δική της συμβουλή επειδή...  ψιτ έλα κοντα να σου πω, ναι εσύ άκου... υποστηρίζω ότι το ίδιο πρόσωπο, ίσως και ναν αυτή, τα γράφει τα περισσότερα κείμενα που καλαμαρίζουν, άσχετο αν τώρα κόλλησαν οι πάντα οξυδερκείς κύπριοι και άρχισαν να γράφουν και κανένα δικό τους γραμματάκι. Αλλά επιμένω. Όπου διαβάζετε σημεία και τέρατα πιο πιθανόν να είναι από την σφαίρα της φαντασίας κάποιου υπαλλήλου εκεί μέσα. Ή το άλλο; Τα Σε Βλέπω; γίνεται τυχαία να μπαίνουν - δυο τρία στη σειρά κείμενα για το ίδιο καφέ ρε παιδί μου; τόση σύμπτωση; "την άλλη βδομάδα θα βάλουμε ότι είδαμε κάποιους στο άλλο καφέ που θέλει διαφήμιση" και πάει λέγοντας. Ή ο άλλος ο Mario; 

Έχουν μια στήλη με κάποιον αλλοδαπό λέει ότι είναι, τον Mario Vidmar που ήρθε Κύπρο με τον ιπτάμενο δίσκο του και όλο μας παρατηρεί διότι αν πήγαινε στο σινεμά θα παρακολουθούσε τους θεατές προφανώς και όχι το έργο και μας λέει ότι το σκατό μας βρωμεί και ότι η Κύπρος έχει εκείνα τα στραβά και τα άλλα τα ανάποδα και οι Κύπριοι έχουν το ίδιο DNA με τους πίθηκους Μακακες της Μέσα Γειτονιάς της Ξυλοφάγου πριν το αποχετευτικό. Η κάτι τέτοιο τέλος πάντων. Δε με ενοχλεί αυτό αλλά το ότι αυτός που τα υπογράφει τα κείμενα χρησιμοποιεί καλύτερα ελληνικά και από τον Πρόεδρό μας το Δημήτρη. 

εγκλιματιστείς; οσφραίνεσαι; με το μπαρδόν; Τι λε ρε μάστορα Mario; 

ΟΚ κακό παράδειγμα. Αλλά ένα είναι το θέμα. Νομίζω μας περιπαίζουν και δεν είναι αλλοδαπός. Ή του τα γράφουν, ενώ αυτός χαβάν αρβανίτικο στοιβάζει στο ΙΚΕΑ τες κούτες με τους κατεψυγμένους σολομούς, ή κάθονται μαζί του δύο φοιτήτριες του Πανεπιστημίου Κύπρου στο Gloria Jeans κάθε εβδομάδα και αναλαμβάνουν να περνάνε στη νεοελληνική δημοτική τα ουγκα μπουγκα του. "dame kipro many emmm hot-hotness? nai. Ναι Mario θέλεις να πεις ότι "i like cyprus because people nice people, you know?" Μετάφραση στη City: "Αναμφίβολα στην Κύπρο οι θερμοκρασίες κυμαίνονται από ζεστές σε ζεματιστές. Αλλά και οι καρδιές των Κυπρίων είναι και αυτές παράξενα χαρούμενες και ζεστές" . Μέχρι να το γράψω αυτό το κείμενο η στήλη του Mario Vidmar έγινε παρελθόν και δεν μας είπαν καν τί απέγινε αυτός ο τόσο καλός γνώστης της ελληνικής αλλοδαπός. Ίσως να πήγε στο Leroy Merlin να στοιβάζει κούτες, ή να βρήκε δουλειά στη βιβλιοθήκη του παιδαγωγικού τμήματος του UCY.


Τώρα που είπα Leroy Merlin. Αν πήγατε θα καταλάβατε ότι ο πρώτος θάνατος στην Κύπρο από αυτοκινητιστικό δυστύχημα μέσα σε τεράστιο πολυκατάστημα θα συμβεί εκεί μέσα. Η στάθμευση στο υπόγειο είναι ιδανική για οδηγούς αυτοκινήτων Smart, ΜΙΝΙ και Reva που να έχουν και πλατιά περιφερειακή όραση. Πολύ στενάχωρα είναι εκεί μέσα και κτίσαν και κάτι τοίχους στη μέση που δεν εξυπηρετούν σε κάτι, απλά για να περιορίζουν το πεδίο όρασης ακόμα πιο πολύ. 

Τέλος το προσωπικό μου το επτάρι. Βλέπετε τους πιο πολλούς Κύπριους άντρες άμα παντρεύονται, σταδιακά να βάζουν κιλά; Δυό τον πρώτο χρόνο, τρία τον άλλο, κλπ; Στοιχηματίζω θα πιστεύετε πως η γυναικούλα του τον τάραξε στους κεφτέδες και ότι η πεθερά του αφιέρωσε την υπόλοιπη ζωή της να μαγειρεύει του γαμπρού της δύο κατσαρόλες λαδερά την ημέρα; Αμ δε! Εμείς οι παντρεμένοι παχαίνουμε για τον ακριβώς αντίθετο λόγο, ότι δεν μας μαγειρεύουν οι γυναίκες μας και παραγγέλνουμε όλο απ' έξω. Τρεις φορές το λιγότερο την εβδομάδα θα ανοίξουμε το συρτάρι με τα διαφημιστικά να μιλήσουμε με τη συμπαθητική τηλεφωνήτρια. Λιγότερο χρόνο μιλώ με τη μάνα μου την εβδομάδα, απ' ότι μιλώ στα νούμερα 7000. Το γονίδιο της μαγείρισσας άρχισε να εξαφανίζεται σταδιακά σ αυτό το νησί, άμα η μάνα βαριέται να μαγειρέψει θα το θέλει η κόρη; Βρήκα έναν τρόπο να μένεις όμορφος, λεπτός, εμφανίσημος και με όλες τις τρίχες στο κεφάλι σου, μείνε ανύπαντρος. Αλλά αυτό είναι μια άλλη πονεμένη ιστορία.

H γιαγιά στη στράτα, με τη City στη μασχάλη φερνει take away

Ο Τύπος της εβδομάδας IIΙ

Ο Τύπος της εβδομάδας IIΙ

Καλώς τον καλωσόρισε

Καλώς τον καλωσόρισε