H γιαγιά στη στράτα, με τη City στη μασχάλη φερνει take away

Πρώτο, κάτι που με βασανίζει εδώ και χρόνια. Ας πούμε είναι κάτι σαν τα επτάρια που γέμισαν τα μπλογκς τελευταία. Λοιπόν. Οι γέροι που περπατάνε αντί στο πεζοδρόμιο, στο δρόμο. Ναι. Μη μου πείτε δεν τους προσέξατε. Όχι να διασταυρώνουν, να πηγαίνουν κατά μήκος του! Οδηγάς ωραία και καλά το σχεδόν ακατάλληλο τετράτροχο καρκαντά σου και τσουπ βλέπεις απέναντί σου μια καμπουρωμένη φιγούρα να επιμένει να μην ανεβαίνει το πεζοδρόμιο αλλά να έρχεται προς εσένα στην άκρη του δρόμου. 

Go die somewhere else κυρά μου

Έν έπαιξα πουρούδες; Έν έκαμα σλάλομ; Έν έκαμα εκφοβισμούς κεντράροντας το ακριβώς πάνω τους; Ατού ο γαβρίλης ατάραχοι να σε πλησιάζουν. Φυσικά υπάρχει εξήγηση. Σου λέει ο σοφός ξεμωραμένος "ο δρόμος είναι πλατύς και επίπεδος δεν κινδυνεύω να πέσω κάτω να σπάσω το γοφό μου". Ενώ το ύπουλο πεζοδρόμιο είναι στενό, έχει ανωμαλίες, μπορεί να χάσει την ισορροπία του εκεί στην άκρη του και να γύρει ο παππούς κάτω και μετά σάστα τζε εγύρασιν, θα τον μετρούν οι εργολάβοι μετά.  Τώρα που δόθηκε η εξήγηση μπορούμε όλοι να ησυχάσουμε και να γύρουμε πίσω.


Εκείνο το διαφημιστικό έντυπο με τάσεις "είμαστε οι γνώστες όλων όσων πρέπει να ξέρεις που να πηγαίνεις, που να τρως κ πόσα να δίνεις", η City ντε, πρέπει να είχε πατέρα το Time Out και τατά το ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ένα πράμα. Αλλά έναν τατά που τσιλιμπούρδιζε με τη μαμά της City πίσω από την πλάτη του παπά της που μάλλον πήγαινε στις φάσσες τότε. Είναι εκείνο το αίσχος με τη Ρούλα Γεωργιάδου που διαβάζουμε τη σόκιν "ιστορία-ανέκδοτο" της βδομάδας με το υποτιθέμενο γράμμα κάποιου που καλαμαρίζει ακατάσχετα και μετά τη δική της συμβουλή επειδή...  ψιτ έλα κοντα να σου πω, ναι εσύ άκου... υποστηρίζω ότι το ίδιο πρόσωπο, ίσως και ναν αυτή, τα γράφει τα περισσότερα κείμενα που καλαμαρίζουν, άσχετο αν τώρα κόλλησαν οι πάντα οξυδερκείς κύπριοι και άρχισαν να γράφουν και κανένα δικό τους γραμματάκι. Αλλά επιμένω. Όπου διαβάζετε σημεία και τέρατα πιο πιθανόν να είναι από την σφαίρα της φαντασίας κάποιου υπαλλήλου εκεί μέσα. Ή το άλλο; Τα Σε Βλέπω; γίνεται τυχαία να μπαίνουν - δυο τρία στη σειρά κείμενα για το ίδιο καφέ ρε παιδί μου; τόση σύμπτωση; "την άλλη βδομάδα θα βάλουμε ότι είδαμε κάποιους στο άλλο καφέ που θέλει διαφήμιση" και πάει λέγοντας. Ή ο άλλος ο Mario; 

Έχουν μια στήλη με κάποιον αλλοδαπό λέει ότι είναι, τον Mario Vidmar που ήρθε Κύπρο με τον ιπτάμενο δίσκο του και όλο μας παρατηρεί διότι αν πήγαινε στο σινεμά θα παρακολουθούσε τους θεατές προφανώς και όχι το έργο και μας λέει ότι το σκατό μας βρωμεί και ότι η Κύπρος έχει εκείνα τα στραβά και τα άλλα τα ανάποδα και οι Κύπριοι έχουν το ίδιο DNA με τους πίθηκους Μακακες της Μέσα Γειτονιάς της Ξυλοφάγου πριν το αποχετευτικό. Η κάτι τέτοιο τέλος πάντων. Δε με ενοχλεί αυτό αλλά το ότι αυτός που τα υπογράφει τα κείμενα χρησιμοποιεί καλύτερα ελληνικά και από τον Πρόεδρό μας το Δημήτρη. 

εγκλιματιστείς; οσφραίνεσαι; με το μπαρδόν; Τι λε ρε μάστορα Mario; 

ΟΚ κακό παράδειγμα. Αλλά ένα είναι το θέμα. Νομίζω μας περιπαίζουν και δεν είναι αλλοδαπός. Ή του τα γράφουν, ενώ αυτός χαβάν αρβανίτικο στοιβάζει στο ΙΚΕΑ τες κούτες με τους κατεψυγμένους σολομούς, ή κάθονται μαζί του δύο φοιτήτριες του Πανεπιστημίου Κύπρου στο Gloria Jeans κάθε εβδομάδα και αναλαμβάνουν να περνάνε στη νεοελληνική δημοτική τα ουγκα μπουγκα του. "dame kipro many emmm hot-hotness? nai. Ναι Mario θέλεις να πεις ότι "i like cyprus because people nice people, you know?" Μετάφραση στη City: "Αναμφίβολα στην Κύπρο οι θερμοκρασίες κυμαίνονται από ζεστές σε ζεματιστές. Αλλά και οι καρδιές των Κυπρίων είναι και αυτές παράξενα χαρούμενες και ζεστές" . Μέχρι να το γράψω αυτό το κείμενο η στήλη του Mario Vidmar έγινε παρελθόν και δεν μας είπαν καν τί απέγινε αυτός ο τόσο καλός γνώστης της ελληνικής αλλοδαπός. Ίσως να πήγε στο Leroy Merlin να στοιβάζει κούτες, ή να βρήκε δουλειά στη βιβλιοθήκη του παιδαγωγικού τμήματος του UCY.


Τώρα που είπα Leroy Merlin. Αν πήγατε θα καταλάβατε ότι ο πρώτος θάνατος στην Κύπρο από αυτοκινητιστικό δυστύχημα μέσα σε τεράστιο πολυκατάστημα θα συμβεί εκεί μέσα. Η στάθμευση στο υπόγειο είναι ιδανική για οδηγούς αυτοκινήτων Smart, ΜΙΝΙ και Reva που να έχουν και πλατιά περιφερειακή όραση. Πολύ στενάχωρα είναι εκεί μέσα και κτίσαν και κάτι τοίχους στη μέση που δεν εξυπηρετούν σε κάτι, απλά για να περιορίζουν το πεδίο όρασης ακόμα πιο πολύ. 

Τέλος το προσωπικό μου το επτάρι. Βλέπετε τους πιο πολλούς Κύπριους άντρες άμα παντρεύονται, σταδιακά να βάζουν κιλά; Δυό τον πρώτο χρόνο, τρία τον άλλο, κλπ; Στοιχηματίζω θα πιστεύετε πως η γυναικούλα του τον τάραξε στους κεφτέδες και ότι η πεθερά του αφιέρωσε την υπόλοιπη ζωή της να μαγειρεύει του γαμπρού της δύο κατσαρόλες λαδερά την ημέρα; Αμ δε! Εμείς οι παντρεμένοι παχαίνουμε για τον ακριβώς αντίθετο λόγο, ότι δεν μας μαγειρεύουν οι γυναίκες μας και παραγγέλνουμε όλο απ' έξω. Τρεις φορές το λιγότερο την εβδομάδα θα ανοίξουμε το συρτάρι με τα διαφημιστικά να μιλήσουμε με τη συμπαθητική τηλεφωνήτρια. Λιγότερο χρόνο μιλώ με τη μάνα μου την εβδομάδα, απ' ότι μιλώ στα νούμερα 7000. Το γονίδιο της μαγείρισσας άρχισε να εξαφανίζεται σταδιακά σ αυτό το νησί, άμα η μάνα βαριέται να μαγειρέψει θα το θέλει η κόρη; Βρήκα έναν τρόπο να μένεις όμορφος, λεπτός, εμφανίσημος και με όλες τις τρίχες στο κεφάλι σου, μείνε ανύπαντρος. Αλλά αυτό είναι μια άλλη πονεμένη ιστορία.

H γιαγιά στη στράτα, με τη City στη μασχάλη φερνει take away

Το προεδρικό σερβίρει σουβλάκι και κεφτέδες

Ενα σημαντικό γεγονός συμβαίνει κάθε 1η του Οκτώβρη στη Λευκωσία εκεί στη Δημοσθένη Σεβέρη που το 2028 προβλέπεται να μετονομαστεί σε Λεωφόρο Δημήτρη Χριστόφια. Το Προεδρικό Μέγαρο ανοίγει τις πύλες του στους πολίτες ώστε να συγχαρούν τον εκάστωτε Πρόεδρο για την επέτειο της Κυπριακής ανεξαρτησίας. Ή τουλάχιστο έτσι λένε.

Κατ αρχάς δε ξέρω γιατί δεν το κάνουνε αυτό στον Τρίκκη ας πούμε που έχει και μεγαλύτερο πάρκινγκ και δεν θα ταλαιπωρούνταν οι - στην πλειοψηφία τους - ηλικιωμένοι πολίτες που επιθυμούν να ττοκκάρουν τον Πρόεδρο και δεν μπορουν να ανεβούνε το ανηφορο για το Προεδρικό. Τη βγάζει φτηνά το Προεδρικό πάντως. Σερβίρει πίττες με χαλλούμι, σουβλάκια στο ξυλάκι, κεφτέδες και καβουροπόδαρα. Νερό για ποτό σε πλαστικά ποτήρια παρακαλώ. Για μουσική φέρνει φιλαρμονικές αστυνομίας και ΣΜΕΦ μούκτι φίλε μου. Καλά η μουσική δεν είναι και τίποτα επιπέδου Στέλλας Μπεζεντάκου αλλά ας μην τα θέλουμε όλα δικά μας. Και ο Πρόεδρος στήνεται με τη γυναίκα του και δέχεται το πλήθος. Ακριβώς όπως όταν πάντρευε την κόρη του και κατέβηκαν μιλιούνια να δώσουν το φακελλακι τους σε ένα ξένο πλάσμα που τύγχανε να είναι κόρη του Προέδρου. Ρεζιλίκια. Τι του λένε δεν ξέρω. ¨Να μας ζήσει κύριε Πρόεδρε¨ ¨Ευχαριστώ και στα δικά σας (ίδρυση δικού σας κράτους). Περάστε στον κήπο να φαουσιάσετε.¨

Το πλήθος είναι ένα διασκεδαστικός συνδιασμός ηλικιωμένων που συγκινούνται ακόμα με την επέτειο και άλλων ατόμων που τους έβγαλε η θάλασσα εκεί στο Προεδρικό. Αν βγάλουμε έξω τους ξένους διπλωμάτες που εθιμοτυπικά κάνουν τον γυρό τους εκεί, σκεφτείτε τον Γάλλο πρέσβη να τρώει κεφτέ στην οδοντογλυφίδα, και άλλους αξιωματούχους, εκεί κατεβαίνουν διάφοροι αξιωματικοί της εθνικής φρουράς - ξέρετε, το σώμα που σε λίγο θα έχει περισσοτερους αξιωματικούς παρά στρατιώτες - που βασικά υποχρεούνται να παραστούν. "Το απαιτεί η εθιμοτυπία και ο Υπουργός Αμύνης, ως καλοί αξιωματικοί να συγχαρούμε την κεφαλή του κράτους", (παρόλο που αυτή η κεφαλή ίσως μας κλείσει την Ε.Φ.) Κατεβαίνουν σχολές Ευελπίδων με τα σπάθακια τους που βλάστημανε την ώρα που ντυθηκανε να πάνε εκεί και Ελδυκαριοι που ρίχνουν και καμια ματιά στα κορίτσα. Ποια κορίτσια δηλαδή... Πάνε άλλοι μουχτιτζίδες για να φάνε για μια ολόκληρη ώρα του σκασμού. Πάνε και διάφοροι του κόμματος να ττοκάρουν τον Πρόεδρο και να καπαρτίσουν που κέρδισαν τις εκλογές. Που τον καιρό του Τάσσου δεν πατούσαν εκεί σε τέτοια επέτειο. Αντιλαμβάνεστε, πάνε φίλα προσκείμενοι στην πολιτικη παράταξη που ανήκει ο Πρόεδρος. Πάνε κάτι θείες του Προέδρου, ευκαιρία να τον δούν που κοντά και να τον φιλήσουν τωρά που εν πολυάσχολος και δεν προφταίνει. Προχτες πήγανε και Κινέζοι όχι τίποτα της Πρεσβείας, ήρθαν μπήκαν χαιρετισαν και έφυγαν. Να μεν χαρώ το φώς μου. Πήγαν κάτι γεροντοκόρες με μια νάνο που έδειχναν να αγαπάνε πραγματικά τον Πρόεδρο. Τα βαριεστήμενα μεσήλικα ζευγάρια εν άλλη ιστορία. "Ντύθου γυναίκα να σε πάρω στο Προεδρικό, ε βέβαια τόσο γλεντζές και αρκοντάδρωπος είμαι, τι καλύτερο έχει το Παβίλιον;"

Έπρεπε ο Πρόεδρος να επιτρεπει να του βγάζουν φώτο μαζί με τους προσκεκλημένους ώστε να μπορεί όποιος θέλει να τον κρεμάζει στο καθιστικό του και να κορδώνει ότι εν φίλος του. Έναντι κάποιας συμβολικής αμοιβής φυσικά, τα έσοδα των οποίων να πηγαίνουν σε κοινωφελής σκοπούς όπως στηριξη ΚΙ.ΣΑ., ταμείο Θύρας 9, Πολιτιστικό Σύνδεσμο Κελλακίου.

Υποπτεύομαι πως όλοι αυτοι οι άνθρωποι που πάνε αυτοβούλως εκεί, έχουν ακόμα ένα κίνητρο αυτό του γλυψίματος. Κάνε ττόκκα με τον Πρόεδρο και ίσως σου ρίξει κανένα κοκκαλάκι ρουσφετιού. Να κυκλοφορήσουν ανάμεσα σε πολιτικούς, κρατικούς αξιωματούχους και να νιώσουν και εκείνοι κάπως σημαντικοί. Αυτή η μέρα είναι ίσως η μοναδική του χρόνου που μπόρεις να πεις τον πόνο σου του Προέδρου και αυτός να μην μπορεί να σε πετάξει έξω με τις κλωτσιές.

Το προεδρικό σερβίρει σουβλάκι και κεφτέδες

Πως να την σπάσεις στους μεσήλικες και τρίτης ηλικίας Κυπραίους, ή πως να τους κάνεις να θέλουν να τους επισκεφτεί ο χάρος μια ώρα γρηγορότερα; Άλλωστε δεν ανήκουν πλέον στις παραγωγικές ομάδες του πληθυσμού, ψηφίζουν ότι ξεστραβωθούν πίσω από το παραβάν και ο μόνος λόγος που τους ανέχονται τα παιδιά τους είναι η επιταγή συντάξεως κάθε μήνα που εισπρατουν και η ελπίδα ότι θα τσιμπήσουν κανένα χωραφάκι ακόμη σαν κληρονομιά.

Οι μεσήλικες ή και γέροι (δηλαδή από ηλικίας 60-100) Κυπραίοι είναι το ίδιο όπως και οι νέοι Κυπραίοι. Συνήθως γαιδούρια δηλαδή, αλλά ακόμη χειρότερα διότι δείχνουν πως τα ξέρουν όλα ένεκα ηλικίας και αναθεματίζουν μετα βδελυγμίας τη σήμερον ημέρα. Τώρα φαίνονται σεβάσμιοι και κουρασμένοι προύχοντες που περνάνε τις ώρες τους στα καφενεία, γεροκομεία ή στα βοηθητικά του σπιτιού μας, αλλα πριν 30 χρόνια ήταν κι αυτοι κάτι αντιπαθητικοί μαλάκες που κλέβανε απ το γείτονα τους και δέρναν τα παιδιά τους με τη ζώνη του παντελονιού τους. Τώρα τους πετύχαινεις σε καφενεδες να παίζουν χαρτιά και να κατηγορούν τους πάντες με ύφος παντογνώστη που τα έκανε όλα στη ζωή του. Έτσι χρειάζονται κάτι καμμιά φορά να τους προσγειώνει και να τους αποσυντονίζει, όπως μας αποσυντονίζουν εμας άμα οδηγούν κάτω του επιτρεπτού ορίου. Αυτούς άλλωστε θεωρώ υπεύθυνους για ότι στραβό έχει πάει σ’ αυτό τον τόπο.

Μπορούν να τεθούν οι πιο κάτω ερωτήσεις ιδιαίτερα μετά που ο μεσήλικας θα έχει καυχηθεί για τον εαυτό του, ή την εποχή του.

1) Θέλεις να πεις εριψες και εσύ γιαούρτια στον Τάκη Ευδόκα τότε που μπήκε ανθυποψήφιος του Μακαρίου;

2) Επίεννες στες πουτάνες παλιά στην παλία Λευκωσία; (και αν ναι)
2α) μετά πήγαινες στα λουτρά και το τουρκούι σας την έπλεννε με το σαπούνι;

3) στο χωριό σας γαμήσατε ποτέ κατσίκα - γαιδούρα;

4) στην εισβολή του 1974 τι έκαμνες; έφυγες να γλυτώσεις τζε συ; (ειδικά αν εν Βαρωσιώτης)

Άμεσο εγκεφαλικό σας χαρίζει έξτρα πόντους.