Skontology IV

Οι κάτοικοι του Παλιομετόχου πέρσι διαμαρτύρονταν για το σχεδιαζόμενο κτίσιμο νέου πρατηρίου βενζίνης εκεί. Λέγαν στην τηλεόραση μαζί με τους οικολόγους ότι εν καρκινογόνα τα πρατηρια καυσίμων (ουυυυ 666 υπαγε οπίσω μου ΕΚΟ και Πετρολίνα!!). Λέγαν έχουν 9 παιδιά με άσθμα (και 8 σκυλιά με μαγουλά) και ο σταθμός θαναι βλαβερός γι αυτά. Πήραν τα παιδιά τους με πλακάτ και διαμαρτύρονταν. Αν άνοιγε κανένα καμπαρέ ή κανένα μπουκικο διπλα τους σιγά που θα κανανε τα ίδια. 
Δε ξέρω τελικά τι απέγινε το βενζινάδικο. Έτσι πάντως κάνουν όλοι οι χωριάτες στην Κύπρο, άμα πάνε να ανοίξουν δίπλα τους κάτι που θα ωφελέσει τον τόπο οπως ΧΥΤΑ, οπως τις τεράστιες ανεμογεννήτριες, θα σηκωθούν από τον καφενέ και το μπουκικο θα πιάσουν τη γυναίκα τους και τα 4 παιδιά τους και θα τηλεφωνήσουν στα κανάλια να ερθουν για να καμουν τα ρεζιλικια τους. Διαβάστε εδώ τι κάνουν οι εξυπνοι ανθρώποι στην Ιταλία και βελτιωνουν την πόλη τους με το να δέχονται κάτι που αλλού θεωρείται βλαβερό.

    

Σε περίπτωση που με βρείτε ακίνητο και ποξυλωμένο κάπου και καλέσετε ασθενοφόρο και με διαγνώσουν νεκρό και αυτοί, μην τους πιστέψετε. Ούτε ακόμα και αν με βάλουν μες την κάσια για το νεκροτομείο. Κάντε ακόμα μια προσπάθεια με το στηθοσκόπιο, διότι αυτοί οι λεβέντες οι γιατροί μας είναι τόσο απορροφημένοι να παίρνουν φακελλάκια ή φίζες χαλλούμια από τους ζωντανούς αρρώστους που κάποτε αφαιρούνται και όποιον δούν να μην έχει σφιγμό τον βγάζουν νεκρό για να φτυχούν. Συνέβει με εκείνο το βρέφος στα σκουπιδια. Επίσης άμα γεννά η γυναίκα σας εισηγούμαι να είστε μέσα στην αίθουσα του μαιευτηρίου παρουσία δικηγόρου και συμβολαιογράφου και μόλις βγεί το παιδί, πριν του κόψουν οι γιατροί τον ομφάλιο λώρο, σταμπάρετε του τον πισινό να ξέρετε ότι εν το δικό σας μωρό. Άπαξ και βγήκε απ εκεί και το σμίξουν με τα άλλα βρέφη, οι πιθανότητες σας να πάρετε το ίδιο μωρό σπίτι σας είναι φιφτυ-φίφτυ. Χρειάζεται σας θυμίσω τι έγινε στο Μακάριο Νοσοκομείο πριν κανένα χρόνο; Και δε στοιχειοθετείται υπόθεση εναντίον γιατρού για το πεταγμένο μωρό λεει ο Εισαγγελέας. Έκπληξη.

Και τώρα το ρατσιστικό μήνυμα της ημέρας. Είδατε κάτω στην πόλη να περπατάνε δίπλα δίπλα σαν ζευγαράκι αφρικανός, νεγρος, μαυρος, αφροαμερικανος με καμια Κυπρία; Αν ναι πόσες απ αυτές ήταν κάτω από 80 κιλά; Πιστευω καμμιά. Τι έγινε μόνο οι χοντρές είναι αντιρατσίστριες; Οι ομορφες και/ή γνωστών οικογενειών Κυπραίες με size medium και κάτω είναι γραμμένες μέλη της Κου Κλουξ Κλάν; Γιατί δεν κυκλοφοράνε δημόσια και αυτές με κανένα ελκυστικό νεγρο, έστω και μιγά; Δημόσια εννοώ να πιάσουν χεράκι στη λεωφόρο  Μακαρίου. Εν που δεν είναι του γούστου τους, οξά; Αφού κοτζάμ ίντερνετ ούτε μια φωτογραφία δεν βρήκα που να περπατάνε δίπλα δίπλα λευκη με μαύρο.

Ένας λόγος που δεν πάω σε συναυλίες (όπως ούτε και κάπου με ζωντανη μουσική) είναι ότι απεχθάνομαι που το αστέρι ο τραγουδιστής σταματά να τραγουδά και αφήνει κάτω τον κοσμο να συνεχίσει το τραγούδι. Εννοείται ότι αλλάζω και το ραδιοσταθμό άμα βάζει τραγούδι από συναυλία. Μέχρι τις δυο λέξεις το ανέχομαι αλλά όχι και να αφήνει το μισό τραγούδι μαζί με τα ρεφραίν να τα τραγουδά η κομμώτρια η Γιούλα που το Γέρι. Τι σε χρυσοπληρώσαμε, για να κάνεις τον εγγαστριμιθο στη σκηνή και να μην ανοιγεις το στόμα σου; Και κρατώντας το μικρόφωνο το στρέφουν προς το κοινό, σαν να του λένε εμπρός τραγούδα και συ, είμαστε ένα, όλοι είμαστε φωναρες.  Αμα μ αρέσει το τραγούδι τόσο πολύ θα τραγουδήσω μαζί σου ρε καλλιτέχνη, δεν είναι αναγκη να σταματάς εσύ. Με ρώτησες αν θέλω να ακούω την 14χρονη δίπλα μου να στριγγλίζει;

Τι είναι αυτό το πράμα με τις κοπέλλες που βγάζουν βόλτα μεγάλους ή/και άγριους σκύλους; Ειδικά κάτι βράδια; Ποιόν περιπαίζουν; Αφού κατά βάθος ξέρουμε όλοι ότι τους ταιριάζει ένα μικρούλικο, τον μολοσσό τι τον κουλιαντερίζουν; Να σας πω εγώ. Έτσι είναι ο τρόπος να μας πούνε "κοιτάτε με είμαι μια τακκάρα και δεν εχει περίπτωση άμα βγω έξω μόνη να μη με πειράζουν οι άντρες. Οπότε εγώ (ή ο άντρας μου) επιασα τούντο άλογο σε μορφή σκύλου να με συνοδεύει για να σας φοβίζω όλους και να μασουλά τους βιαστές". Τέλος. Άλλη εξήγηση δεν στέκει με λογικά επιχειρήματα.

Το ξενοφοβικό μύνημα της ημέρας. Παφίτικα προιόντα. Το μάννα εξ ουρανού, το κλειδί για την χώρα της επαγγελίας. Ότι είναι Παφίτικο πουλάει και ζητείται επίμονα (εκτός ίσως το Παφίτικο αρσενικό). Αν εξαιρέσουμε τα Παφίτικα λουκούμια που παίζουν χωρίς αντίπαλο, οτιδήποτε άλλο που σου λένε είναι Παφίτικο έχει μεγάλο σουξέ, πουλιέται ακριβά και όσοι έχουν υπεραστικά ταξί τα διανέμουν συνεχώς στις άλλες πτωχές περιοχές του νησιού.

Χαλλούμια. Δεν ξέρω αν οι τσούρες τους εκεί είναι με διπλώματα και βραβεία,  πάντως μια φίζα χαλλούμια από την Πάφο είναι μεγάλη υπόθεση.

Τσαμαρέλλα & άλλα αλλαντικά. Ναι, εκείνο το κρέας που ψηνεται στον ήλιο και του πιτούν οι μούγιες. Μπορεί και 25 ευρω το κιλό. Εν Παφίτικη ρε κουμπάρε εντζε ξέρουν άλλοι να τες κάμνουν.

Πίττες σουβλακιών. Ακόμα και οι πίττες; "Να σου φέρω κάτι πίττες για τες σιεφταλιές πόψε, Παφίτιτζες!" Θεωρητικά είναι πιό χοντρές και εν καλύτερες. Καλά εν μπορεί να τις κατασκευάσει και ο Ζορπάς έτσι, πρέπει να τις φέρνουμε που την Πάφο το φελέκκι μου μέσα;

Άκουσα και για ελαιόλαδο τώρα. Έχει έναν γέρο που την Πάφο που πουλά λάδι. "Να φέρουμε να φέρουμε!" Ασχετο πως τελικά ήταν πικρο φαρμακι.  Ότι ναναι. Θα μας φέρνουν πέτρες, άμμο, τεράτσια και θα ριγάμε από συγκίνηση σαν να βρήκαμε το άγιο δισκοπότηρο.

Κατά βάθος πιστεύω ότι όλα τα "Παφίτικα" προιόντα παρασκευάζονται από κακοπληρωμένους Ρουμάνους που ενίωτε πάνω στη τσαμαρέλλα που αγοράζετε ακουμπάνε και τα αρχίδια τους για να εκδικηθούν τον κυπριο μάστρο τους που κάθεται όλη μέρα στο μπούκικο.
  

Skontology IV

Ο Φερεντίνος και η σχέση του με τη γλυστρίδα

Ο Φερεντίνος και η σχέση του με τη γλυστρίδα

Φτηνίστε τα τσιγάρα να τρώμε κόλλυβα

To skonte.blogspot.com μετά από ώριμη σκέψη και  δεκάδες ώρες παρακολούθησης του Family Guy, τάσσεται και αυτό σθεναρά εναντίον της αύξησης της τιμής των τσιγάρων. Αντίθετα υποστηρίζω πως πρέπει να φτηνίσουν σε ένα ευρω (π.τ.π.) το πακέτο. Όχι τα φουγάρα να μη βιαστούν να πανηγυρίσουν ακόμα. 

Είμαι εναντίον, όχι επειδή καπνίζω και τώρα θα πάθει μηνίσκο η τζέπη μου, αλλά επειδή έτσι υπάρχει κίνδυνος να μην ξεχωρίζω αποκτηνωμένους παλιομαλάκες ευθύς εκ αρχής και αυτό είναι πολύ αντιπαραγωγικό. Η τζέπη μου έτσι κι αλλιώς έπαθε νεφροπάθεια και είναι στη μηχανική υποστήριξη από τότε που παντρεύτηκα. 

Το πρόβλημά μου δεν είναι οι καπνιστές που ξέρουν ότι ειναι εξαρτημένοι και καπνίζουν κάπου που δεν ενοχλούν. Το πρόβλημά μου δεν είναι καν όσοι το κόβουν επειδη αντιλήφθηκαν ότι τους κάνει κακό. 

Do you feel lucky, smoker?

Το πρόβλημά μου είναι πως μόνο τώρα που ακριβώσαν τα τσίγαρα, κάποιοι απ αυτούς θα προσπαθήσουν να το κόψουν! Μόνο και μόνο για χάρη της τζέπης τους! Και δυστυχώς κάποιοι θα το καταφέρουν! Με αποτέλεσμα άμα βλέπω τέτοιους μετανοήσαντες τύπους να μην μπορώ να ξεχωρίσω αν είναι ηλίθιοι και να αναγκάζομαι να προβαίνω και σε λεκτική επιβεβαίωση. 

Skonte - "Χαίρεται!"
Υποψήφιος ηλίθιος - "Μ αρέσει το Φόντο Κόκκινο"
Skonte - "Χμ..το φανταζόμουν αυτό, πριν σου μιλήσω, αλλά είπα να σιγουρευτώ"
Πρώην υποψήφιος ηλίθιος - "Όυγκα μπούγκα!"
S -"Έτσι για να σιγουρευτούμε και παρόλο που με έπεισες με την προηγούμενη δήλωσή σου, προτιμάς ντομάτες η ντοματίνια;"
Π.υ.η. - "Ντοματίνια"
S - "I rest my case". 

Μέχρι τώρα όταν έβλεπα κάποιον να καπνίζει στο club, στο αυτοκίνητο με κλειστά τα παράθυρα -όχι πως αν ειναι ανοικτα αλλάζει η βρώμα- σε κλειστούς χώρους και να μην νοιαζονται αν ενοχλούνται άλλοι, έλεγα με βεβαιότητα "κοίτα τον χαμένο, πίνει το ένα τσιγάρο  μετά το άλλο, εν ασιλα καθυστερημένος". Ή "κοίτα μια σκύλα, πως τον ρουφά, νομίζει έτσι πως χάνει κιλά;". Ειχε μια ταμπέλα πάνω του ο καπνιστής και σε προιδέαζε για τον χαρακτήρα του και τη συμπεριφορά του. Ότι δηλαδή θα καπνίσει ότι και να γίνει, όπου και να είναι, όσους και να ενοχλεί.

Και άμα πούνε στους καπνιστές ότι πεθαίνουν νωρίς όσοι καπνίζουν, απαντάνε "Ξέρω έναν 80άρη που κάπνιζε από τα 15 του και δεν έχει τίποτα". Δηλαδή αυτό είναι το επιχείρημα τους; Οι νεκροθάφτες ξέρουν χίλιους 50αρηδες που βλέπουν τα κυπαρισια ανάποδα και ακόμα και το φέρετρο τους βρωμούσε τσιγάρα.


Είναι γεγονός ότι οι καπνιστές παίρνουν χαμηλότερους βαθμούς σε τεστ νοημοσύνης. Σαν να λες στον βλάκα ακράνοτο μοτοσυκλετιστή ότι ίσως κτυπήσει στο κεφάλι και χάσουμε κανα μελλοντικό νομπελίστα και αυτός να σου λέει ότι δεν πέφτει ή ότι σε περίπτωση πτώσης θα προσγειωθεί όρθιος πάνω σε γρασίδι.

Ο μικρός ξεκινά σωστά. Για να το κόψει μετά και να νιώσει δυνατός. 

Έτσι πρέπει να πιέσουμε την κυβέρνηση να φτηνίσουν τα τσιγάρα. Να τα κάνει χώμα, να σέρνονται. Τότε μόνο θα δούμε ποιοι είναι άξιοι να κόψουν το κάπνισμα. 

Φτηνίστε τα τσιγάρα να τρώμε κόλλυβα

Εννά μας πιάσουν ούλλους οι Τούρτζοι!

Νο.3

Εννά μας πιάσουν ούλλους οι Τούρτζοι!

Ηθοποιοφοβία, η άγνωστη ασθένεια

Ηθοποιοί στην Κύπρο. Ένα θέμα που όλοι αποφεύγουν να ασχοληθούν. Εκατοντάδες συνάνθρωποι μας καθημερινά υπόκεινται στο βασανιστήριο της θέασης κυπριών ηθοποιών, είτε από την TV είτε δια ζώσης. Τους αποφεύγω όσο μπορώ αν και τους λυπάμαι τις περισσότερες φορές. Ποιός το είπε; "Μην πείτε της μητέρας μου ότι έγινα ηθοποιός. Πέστε της ότι είμαι πιανιστας σε μπουρδέλο". Ότι πω πιο κάτω ταιριάζει σχεδόν γάντι και για τους τραγουδιστές φυσικά. Αρχικά που λέτε, έγιναν ηθοποιοί βλέποντας μικροί την Μπονανζα ή παίζοντας τον Γρηγόρη Αυξεντίου στο γυμνάσιο και είχαν την εντύπωση ότι όντας ηθοποιοί θα γινόντουσαν ινδάλματα. Θα έσκιζαν τα βρακιά τους οι γκόμενες και οι γυναίκες ηθοποιοί θα παντρευόντουσαν πρίγκιπες όπως η Γκρέις Κέλι. Φευ!

Μια μεγάλη συνομοταξία του είδους των ηθοποιών (aktores rufus lucifugus) στην Κύπρο ακολούθησαν το επάγγελμα λόγω πατέρα, μητέρας ηθοποιού, παππού σκηνοθέτη κλπ. Και εδώ οικογενειοκρατία, για να πάρεις ομιλώντα ρόλο τη σήμερον ημέρα, πρέπει οι γονείς σου να δούλεψαν στο ΘΟΚ (ή/και Παιδική σκηνή) τουλάχιστον μια σεζόν ή να είσαι στο κόμμα και να σκουπίζεις τους διαδρόμους του Σατιρικού μετα τις παραστάσεις.  Έχουν να το λένε ότι το ταλέντο είναι κληρονομικό (και η στειρότητα το ίδιο θα πρόσθετα) και καπαρτίζουν σε φωτογραφίες περιοδικών μαζί μάνα και κόρη, πατέρας και κόρη κ.ο.κ.ε. Τώρα αν ο γονιός είναι μάπας ηθοποιός δεν τους χαλάει ιδιαίτερα, πάλι όλοι χάλια είναι και δεν γίνεται αντιληπτό. Εγώ είμαι της γνώμης ότι στα κυπριακά σήριαλ αντί ανθρώπων έπρεπε να πρωταγωνιστούν πόδια με παντόφλες-ζωάκια και φατσούλες, με ντουμπλάρισμα για τη φωνή. Θα ήταν φτηνότερες παραγωγές και εξίσου ταλαντούχες. 

Ο νέος πρωταγωνιστής του ΣΙΓΜΑ

Είδατε ποτέ ηθοποιούς εκτός σκηνής ή τηλεόρασης; Ενώ περπατάτε στη Μακαρίου, ή ψωνίζετε στην υπεραγορά, ή είναι δίπλα σας στα φώτα τροχαίας; Δεν σας φαίνεται ότι θέλουν απεγνωσμένα να επικοινωνήσουν με σας; Εγώ περπατώ στη Μακαρίου και κοιτάζω τη δουλειά μου, δεν κοιτάω κάποιον άγνωστο στα μάτια τι είμαι αδελφή και ψάχνομαι; Αν βρεθείς απέναντι από ηθοποιό δεν έχει περίπτωση, θα σε καρφώσει στα μάτια, να βεβαιωθεί ότι τον είδες. Ο-ΛΟΙ. Σήμερα πήγα υπεραγορά. Τα πιο κάτω μπορεί να ενοχλήσουν.

Ο παsh ηθοποιός ήταν με μια άγνωστη γυναίκα, ίσως σύζυγο και ψώνιζαν. Σημειωτέον ότι δεν γνωριζόμαστε. Δηλαδή αυτή ψώνιζε και αυτός ήταν απασχολημένος να κοιτάζει τους άλλους μες τα μάτια να δει αν τον είδανε. Που να πιάσει στα χέρια του μακαρόνια φιδέ και κονσέρβες; Όταν τον είδα, έκρυψα το πρόσωπο μου και έτρεξα στον διπλανό διάδρομο επειδή δεν ήθελα να του δώσω την ικανοποίηση να με δεί ότι τον πρόσεξα. Ακούμπησα ιδρωμένος την πλάτη στα μακαρόνια και ανάσανα βαριά. Άκουγα τη φωνή του να με πλησιάζει και εγώ ήμουν ανήμπορος να κινηθώ, έλεγα μέσα μου «Θεέ μου ξέρω ότι δεν ήμουν καλό παιδί πέρσι, θα κόψω το πολύ πορνό, αλλά κάνε τον να προσπεράσει τον διάδρομό μου». Ήξερα ότι μόνος δεν ήμουν ικανός να τον αντιμετωπίσω. Πήγα να προχωρήσω να βγω απ την άλλη μεριά και τον άκουγα πίσω μου να με ακολουθεί. Μιλούσε με τη γυναίκα αλλά αυτή δεν ακουγόταν λόγω της απόστασης. Αυτός όμως ακουγόταν επειδή μιλούσε δυνατότερα μπας και δεν τον πρόσεξε κανείς. «Ναι…κουίντες…πρεμιέρα…κριθαράκι…κούννες…σενάριο». Είπα θα γυρίσω να τον αντιμετωπίσω. Δε θα ξαναχάσω προϊόντα επειδή ο κάθε τυχάρπαστος ηθοποιός θέλει σημασία. Γυρίζω, και σαν σε αργή κίνηση σηκώνω το κεφάλι πάνω του. Δεν χρειάζεται να προσθέσω ότι με κοίταζε φυσικά στα μάτια, λες και ήθελε κάτι από μένα, μια κίνηση, ένα χαμόγελο ότι τον είδα και τον αναγνώρισα, ένα αυτόγραφο βρε αδελφέ. Χαμήλωσα τα μάτια, τον παρέκαμψα λες και παρέκαμπτα λασπόνερα και την έκανα από το διάδρομο. Φτηνά τη γλίτωσα σκέφτηκα.

Όταν πήγα στα τυροκομικά προϊόντα και τον είδα στα δέκα μέτρα να δοκιμάζει ελιές που του πρόσφερε η υπάλληλος στο κουτάλι, βεβαιώθηκα ότι είχε βγεί στο κυνήγι και ήταν αποφασισμένος σήμερα να θεαθεί. Ποιος νομίζεις ότι είσαι και δοκιμάζεις ελιές που τελικά δε θα αγοράσεις; Ο Κάρολος ο Κούν; 

Δεν είναι η μόνη φορά που με παρενόχλησε ηθοποιός. Κάποτε ήμουν στο αυτοκίνητό μου, ουρά στα φώτα τροχαίας. Αριστερά μου σε ένα παλιαυτοκίνητο ένας νεαρός και ακόμη σχετικά άγνωστος τότε ηθοποιός περίμενε και αυτός, μόνο που εκείνος συνέχεια κοίταζε στα διπλανά αυτοκίνητα λες και έχασε κάποιον. Λοιπόν άμα κοιτάζεις στα ξένα διπλανά αυτοκίνητα είτε θέλεις να κάνεις κόντρα (μόνο που είμασταν σε ουρά εκείνη τη στιγμή), είτε είσαι μετροσέξουαλ και ψάχνεις γνωριμίες, είτε είσαι ηθοποιός και θέλεις να προσέξουν ότι είσαι στο διπλανό αυτοκίνητο. Έκανα το λάθος τότε, άβγαλτος ων, και τον κοίταξα. Με είδε, γύρισε μπροστά και μετά από τρία δεύτερα ξαναγύρισε αργά σε μένα να βεβαιωθεί. Ευτυχώς μέχρι εκείνη τη στιγμή εγώ είχα γυρίσει πανικόβλητος μπροστά μου και φώναζα του συνοδηγού μου «μην τον κοιταααάξεις, μηηηηηννννν τοννννν κοιτάξειιιιιις!!» και σανίδωσα το γκάζι, βγήκα από τη γραμμή μου, πέρασα με κόκκινο και έγινα καπνός. «Καλά ρε πως κάνεις έτσι» μου απάντησε αυτός ανίδεος για το τι μπορούσε να πάθει. «Δε χρειάζεται να το κάνεις θέμα που σε έσωσα» του απάντησα.

Την άλλη φορά, στην εξυπηρέτηση του Πολίτη, η μεσήλικας, κάποτε ελκυστική ηθοποιός με δύο νεαρά παιδιά προσπαθούσαν να βγάλουν φώτο για διαβατήρια μάλλον. Στεκόντουσαν δίπλα μου και προσποιούνταν ότι περνούσαν υπέροχα, το διασκέδαζαν και αστειευόντουσαν. Περιμένουμε συνωστισμένοι σαν ζώα μωρή τι χαίρεσαι; Η δε ηθοποιός ήταν ντυμένη σαν 25 χρονη, και έκανε κινήσεις σαν νευρόσπαστο. Αποτέλεσμα γύρω τους να κάνουνε οι υπόλοιποι έναν αόρατο κύκλο με αυτούς στη μέση. Ήθελα να την πιάσω από το βαμμένο κόκκινο μαλλί και να την κλωτσήσω στο γέρικο πισινό της φωνάζοντας «δεν εισαι 30 πλεον και οι ιστοριες του χωρκου δεν είναι όπως παλιά!» αλλά πρόλαβε και ήρθε η σειρά τους. Κάτσανε, φωτογραφήθηκαν, η ηθοποιός έβγαλε ακόμα μια να βεβαιωθεί ότι θα φαινόταν όμορφη στους βαριεστημένους αστυνομικούς που θα κοιτάζουν τη φάτσα της στα αεροδρόμια και έφυγαν δίχως να βάλουν γλώσσα μέσα. Μετά όλοι στο δωμάτιο χαλάρωσαν και άρχισαν από ευτυχία να παραχωρούν τη σειρά τους  στην ουρά.

Κάποτε οι ηθοποιοί αρέσκονται στο να το παίζουνε λίγο τρελλάρες, εκκεντρικοί και αλκοολικοί. Όχι πάντα φυσικά. Τις υπόλοιπες φορές ΕΙΝΑΙ τρελλάρες και εκκεντρικοί αλκοολικοί. Είχα πάει με ακόμα τρία άτομα να φάμε σάντουιτς ώρα 11 το πρωί στην καντίνα του Κυπριακού Μουσείου. Όχι δε μας ενδιέφεραν τα εκθέματα μόνο το ρόστο χαλούμι. Σε διπλανό παγκάκι καθόταν μόνος του γκριζομάλλης ηθοποιός που φαινόταν τακτικός θαμώνας εκεί. Φορούσε σε 30 βαθμούς κελσίου σε παρακαλώ, μπλέιζερ με κουμπιά, κασκόλ και έτρωγε σάντουιτς με μπύρα. Μεγάλη μπουκάλα. Τη δεύτερη. Μασουλούσε και μας κοίταζε. Μετά πεζός ξεκίνησε προς το άγαλμα Σολωμού. WTF δηλαδή!

Αν και εσείς βρεθήκατε σε παρόμοια κατάσταση με ηθοποιούς, ή ανησυχείτε ότι θα βρεθείτε, λόγω και της αυξητικής τάσης των ηθοποιών στην Κύπρο, υπάρχει η γραμμή υποστήριξης για τα θύματα της φοβίας των ηθοποιών. Ήδη τοποθετήθηκαν διαφημιστικές πινακίδες σε κεντρικά σημεία του νησιού. Ας μην αφήσουμε το φόβο να μας κυριεύσει.

Ηθοποιοφοβία, η άγνωστη ασθένεια